با توجه به افزایش روز افزون علاقه‌مندی حیطه یادگیری زبان دوم به دانش باهم‌آیی کلمات، یافته‌های تحقیقات بر روی پردازش‌های همادین کلیشه‌های زبانی می‌تواند از این ایده که این واحدهای زبانی پرداز زبان را بهبود می بخشند حمایت می کند. این مطالعه تفاوت بین پردازش همایندها در زبان اول و زبان دوم را بررسی کرد. یک آزمایش بلندخوانی به گروهی از تک‌زبانه‌ها و گروهی از دوزبانه‌ها با مهارت بالا داده شد تا زمان واکنش آن‌ها را نسبت به همایندهای همساز در مقایسه با ناهمایندها بررسی کنیم. با در نظر داشتن رویکرد بسامد محور نسبت به همایندها، لیستی از همایندها با بسامد بالا و لیستی از ناهمایندها تهیه شد. فرض بر آن بود که هنگامی که دوزبانه‌ها دارای مهارت زبانی بالا هستند، نرخ پردازش آن‌ها نباید با تک‌زبانه‌ها تفاوت قابل توجهی داشته باشد. این مطالعه همچنین فرضیات مدل سیستم دوگانه را بررسی کرد. داده‌ها توسط مدل اثرات آمیخته خطی تحلیل شدند. نتایج آزمایش بلندخوانی نشانگر آن بود که تاثیر باهم‌آیی قابل ملاحظه نیست، در حالی که پردازش همایندها زمان واکنش پایین تری را در تک‌زبانه‌ها در مقایسه با دو زبانه‌ها نشان داد، که مغایر فرضیات ما و هم‌راستا با فرضیات مدل سیستم دوگانه است.